Merhaba değerli okuyucular bu hafta günlük hayatımızın içinde şöyle bi yolculuk yapalım istiyorum. En çok nelere öfkeleniyoruz canımız kime veya neye sıkılıyor? Öfkelenince ne yapıyoruz? vurup kırıp, bağırıp çağırıyor muyuz yoksa arkamızı dönüp gidiyor muyuz? Durumla mücadele ediyor muyuz, yoksa öfkemizi bastırıp ne zaman tekrar ortaya çıkacağını bilmeden düşünmeden bir kenara mı atıyoruz öfke aslında çok normal bir duygudur fakat görünenin ardında değişik duyguları barındırır. Öfke sandığımız duygu bazen kırılma, incinme, darılma derin bir duygusal acının ve değersizlik hissinin gün içinde bize yansımasıdır, yani öfke tek değildir altında bir çok farklı duyguyu barındırır bugün öfke duyulan olay yada kişiler bir önceki, aslında bir daha önceki, diyerek en derin anılarımıza götürür bizi asıl sorun ordadır aslında, basit bir örnekle konu açıklığa kavuşturalım; bugün işe gitmek için evden çıktın ve yolda bir markete uğraman gerekiyor marketteki yaşça büyük ağabey sana çok gereksiz bir davranış yaptı, mesela sana istediğin ürünü satmadı veya seni görmemezlikten geldi bir şekilde sana haksızlık yapıldı bu durumu o anda umursamadın fakat gün içinde öfken giderek arttı ve sen durumu sorgulamak bir daha düşünmek yerine öfkenin üstüne öfke koydun, akşam oldu iş dönüşü evdesin ama adeta patlamaya hazır bir bomba gibi ev ahalisine çatarak hırsını almaya çalışıyorsun işte tam bu anda bi nefes alıp düşünmekte fayda var aslında seni öfkelendiren sabah yaşadığın durum ve öfkenin altında yatan alt duygular; yok sayılma, önemsenmeme, belki insan yerine koyulmama, haksızlığa uğrama gibi duygular öfke olarak sana dönüş yaptı sonra sen öfkeni çevrendekilere ve ailene yansıttın oysa olayı baştan değerlendirseydin bunlar olamayacaktı belki ve aile bireyleri ile etraftakiler de bu öfkeyi atamıyacakları için başkalarına yansıttılar dolayısıyla bir zincirleme öfke kuşağı yaratılmış oldu…
Diğer konu en çok kimlere öfkelendiğimiz elbette bütün duygularımızın bir hafızası vardır tabi hayatımızda var olan insanlarında… Anlatmaya çalıştığım şey bugün insanlarla kurduğumuz iletişim ve aktarımların temelinde hep geçmiş hatıralarımızın var olmasıdır. Bir kişi iletişimde sürekli olarak bizi öfkelendiriyorsa bi durup düşünmeliyiz hatıralarımızı yoklayıp hangi hatıra yada kişiyi yansıtıyor o hatıraya ulaştığımızda öfkemiz aniden ortadan kaybolacaktır tekrarlayan aynı ve benzer olaylara da sürekli öfkeleniyorsak yine bi düşünmekte fayda var ama ben tüm bunlara rağmen hala öfkeme hakim olamıyorum diyorsanız terapi alma fikrini aklınızdan geçirmenizi tavsiye ederim …Peki hiç öfkelenmeden yaşayabileceğimiz bir dünya nasıl olacak derseniz öyle bir dünyanın imkanı yok tabiî ki öfkede diğer duygularımız gibi normal ve hayatın içinde olmalıdır, hatta olmazsa da bi düşünmek gerekir, nasıl ki üzülüyor,ağlıyor,seviniyorsak yine öfkelenmemizde çok normaldir. Ben çok sakin bir insanım, hiçbir şeye öfkelenmem, diyen bir insan yalan söylüyordur ve yıllar sonra saçları dökülmüş, dişleri dökülmüş veya mide rahatsızlıklarıyla boğuşur şekilde karşımıza çıkması muhtemeldir. Çok öfkelendiğinizde içinizden sayı sayın, odanın içinde yürüyün gibi tavsiyelerde bulunmak istemiyorum, açık hava yürüyüşü iyi gelebilir ama konuda yapılacak en iyi tavsiye düşünerek hatıralarımızı tekrar gözden geçirmemiz olacaktır veya terapi almak en iyi yoldur…

Psikolojik Danışman;

#sebihaergün #kayseridengepsikolojikdanışmanlık

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Araç çubuğuna atla